کامو که این هستی خاکی را یگانه حقیقت می انگارد معتقد است که در جهان کنونی تنها انسان اهمیت و معنا دارد و رسالت آدمی چیزی جز ساختن نظمی انسانی نمیباشد.

ابتدای خلقت و چگونگی آن از دیرباز تاکنون مبحثی بوده که بشر همواره بدان اندیشیده است و این آفرینش را مطابق ذهنیت خود شکل داده که سنگ بنای دیگر باورهای وی شده است .