در بسیاری از مناطق کم‌برخوردار، دانش‌آموزان و کودکان با وجود استعداد و انگیزه فراوان، از دسترسی کافی به کتاب‌های آموزشی، کمک‌درسی و مطالعاتی محروم هستند. در چنین شرایطی، ایجاد کتابخانه‌های کوچک و رساندن کتاب به دست دانش‌آموزان می‌تواند بخشی از این فاصله آموزشی و فرهنگی را جبران کند.

کتاب تنها وسیله‌ای برای مطالعه نیست؛ پنجره‌ای به سوی جهان‌های تازه است. کودکی که کتاب می‌خواند، با مفاهیم، تجربه‌ها و اندیشه‌هایی آشنا می‌شود که شاید در محیط زندگی خود فرصت لمس کردن آن‌ها را نداشته باشد. مطالعه می‌تواند قدرت تخیل، تفکر، پرسشگری و اعتمادبه‌نفس را در کودکان تقویت کند و افق نگاه آنان را گسترده‌تر سازد.

اهدای کتاب به مناطق محروم، از سوی دیگر، اقدامی در مسیر عدالت فرهنگی و آموزشی است. عدالت تنها به معنای فراهم کردن امکانات مادی نیست؛ دسترسی برابر به دانش و فرصت یادگیری نیز بخش مهمی از عدالت اجتماعی محسوب می‌شود.

البته این حرکت زمانی اثرگذارتر خواهد بود که به یک اقدام مقطعی محدود نشود. لازم است نهادهای فرهنگی، مدارس، خیرین، ناشران و فعالان اجتماعی با برنامه‌ریزی مستمر، کتابخانه‌های مناطق کم‌برخوردار را تجهیز کنند و در کنار آن، فرهنگ کتابخوانی را نیز در میان کودکان و نوجوانان گسترش دهند.

شاید کتابی که امروز به یک روستای محروم اهدا می‌شود، فردا در دست دانش‌آموزی باشد که قرار است پزشک، معلم، مهندس، نویسنده یا خدمتگزاری مؤثر برای جامعه شود.

گاهی برای ساختن آینده، کافی است یک کتاب را به دست یک کودک برسانیم.