جلوی آینه می‌ایستد و خود را ارزیابی می‌کند. انگار از بین این همه زیبایی فقط دنبال زشتی و ناموزونی است‌ و چشمانش زیبایی‌هایش را نمی‌بیند. انگار چشمش این همه نظم و دقت و توانایی را کنار می‌گذارد.