این بافت‌ها که بخش قابل‌توجهی از هسته مرکزی و محله‌های قدیمی شهر را تشکیل می‌دهند، سال‌هاست با مشکلاتی مانند فرسودگی سازه‌ها، معابر تنگ، کمبود خدمات شهری و نبود ایمنی کافی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بی‌توجهی به این مناطق، خطرات جدی برای آینده شهر به همراه دارد.
ساماندهی بافت‌های فرسوده برای کرمانشاه یک ضرورت است، زیرا این مناطق بیشترین آسیب‌پذیری را در برابر زلزله، آتش‌سوزی و بحران‌های شهری دارند. تجربه تلخ زلزله‌های گذشته نشان داده که نوسازی و مقاوم‌سازی این محله‌ها باید در اولویت مدیریت شهری قرار گیرد. از سوی دیگر، فرسودگی کالبدی معمولاً با کاهش سرمایه اجتماعی، افزایش آسیب‌های اجتماعی و افت کیفیت زندگی همراه می‌شود؛ مسائلی که در برخی محله‌های قدیمی کرمانشاه به‌وضوح قابل مشاهده است.
شهرداری می‌تواند با برنامه‌ریزی مشارکتی، تسهیلگری برای سرمایه‌گذاران و ارائه مشوق‌های نوسازی روند بهسازی این بافت‌ها را سرعت ببخشد. ایجاد دسترسی‌های مناسب، توسعه خدمات شهری، بهبود روشنایی و ارتقای ایمنی، نخستین گام‌های ضروری در این مسیر است. همچنین توجه به هویت تاریخی و فرهنگی این محله‌ها می‌تواند نوسازی را از یک پروژه صرفاً عمرانی به یک حرکت هویت‌ساز و پایدار تبدیل کند.
ساماندهی بافت‌های فرسوده در کرمانشاه نه‌تنها به معنای نوسازی ساختمان‌هاست، بلکه سرمایه‌گذاری برای آینده شهر است؛ آینده‌ای که در آن محله‌های قدیمی دوباره زنده می‌شوند، امنیت و کیفیت زندگی افزایش می‌یابد و شهر به سمت توسعه‌ای متوازن و پایدار حرکت می‌کند.