مسافرکِشی، مرهم دردهای بی پایان این روزهای مردم و اولین و آخرین راه چاره، جهت التیام آلام پدرانی است که در خم کوچه و پس کوچه های مشکلات اقتصادی زندگی درمانده اند.
به قلم علی فرخی– تن رنجور و آزرده بازنشستگان و دخل خالی از پولشان چاره ای جز به دوش کشیدن بار گران شغل دومی به نام حمل مسافر نگذاشته است.
نرخ بالای بیکاری و رشد غیرقابل تحمل تورم ، عامل اصلی افزایش مسافربران و متعاقبا، افزایش ترافیک، آلودگی شدید هوا، ازدیاد شغل کاذب و نارضایتی شدید صنف تاکسیرانی است.
اما مشکلات این موضوع به اینجا ختم نمی شود! اینکه اصلا یک خودروی شخصی از جنبه قانونی اجازه حمل مسافر را دارد یا خیر، قضیه ایست که نیازمند واکاوی بیشتری است.
تعرض به حقوق مسافران، درگیری با رانندگان تاکسی، نداشتن مجوز قانونی برای حمل مسافر و عدم تضمین سلامت مسافران، تنها گوشه ای از مشکلات حمل مسافر توسط خودروهای شخصی محسوب می شود.
پُر واضح است که عاقبت، ریشه تمام این نابسامانیها را باید در رکود اقتصادی، نرخ بالای بیکاری و در آمد ناکافی مردم (کارمند ،کارگر ،مغازه دار،شاگرد مغازه و….) جستجو کرد. اما مسیله این است که نباید دست روی دست نهاد و مسیولان مربوطه، حل موضوع را به آینده موکول کنند.
به زعمِ نگارنده، با برنامه ریزی درست، نظارت دقیق و کافی و مشارکت دستگاههای مختلف، می توان این مسیله را مدیریت کرد.

Friday, 27 February , 2026