آوازه آنلاین – به قلم الهام زادمهر–دهک های پایین جامعه بیشترین استفاده را از نان دارند چرا که قوت غالب اقشار کم درآمد نان است و مردم فقیر جامعه بیشترین استفاده را از آن دارند و مرفهان کمترین احساس نیاز را به آن می کنند. بنابراین می توان گفت تنها یارانه ای که درست تعلق گرفته همان یارانه آرد است که به نان تبدیل شده و به دست مصرف کننده واقعی آن و جامعه هدف می رسد.

اما این اختصاص یارانه به آرد هم خود دارای نواقصی است و شبهاتی در تبدیل آن به نان و ارایه آن به مصرف کننده وجود دارد. این که تمام آرد یارانه ای به نان تبدیل نمی شود و بخشی از آن با قیمت آزاد در بازار آزاد به فروش می رسد و یا به کشورهای همسایه قاچاق می شود.

قیمت پایین نان باعث شده مصرف کنندگان به ارزش واقعی نان و آرد واقف نبوده و حیف و میل بسیاری در این زمینه صورت می گیرد، به طوری که دامداران به جهت پایین بودن ارزش ریالی نان در مقایسه با ارزش ریالی علوفه به جای علوفه این کالای بسیار پر ارزش را جایگزین غذای اصلی دام خود کرده اند و به جهت واقف نبودن اذهان عمومی به ارزش واقعی نان دور ریز آن در بخش خانگی به میزان بسیار زیادی باشد.

اما حالا که با خشکسالی مواجه هستیم و همچنین قیمت پایین خرید تضمینی گندم موجب شده انگیزه کشاورز برای تولید گندم پایین آمده و کشاورزان دلال ها را گزینه بهتری نسبت به دولت برای فروش گندم تشخیص دهند، این امر موجب شده میزان گندم موجود در کشور کمتر شود. جنگ روسیه و اوکراین هم به نوبه خود موجب شده میزان گندم تولیدی در اوکراین که بعنوان یکی از قطب های اصلی تولید گندم در جهان است به میزان قابل توجهی کاهش یافته و جهان را به بحران و البته رقابت برای تهیه آن روبرو کند.

لذا باید تدابیری اندیشیده شود که بحران گندم که به زودی در جهان شاهد آن خواهیم بود کمترین اثر را در جامعه بر جای بگذارد. با تمام مولفه های ذکر شده به نظر می رسد حذف ارز ترجیحی آرد اقدامی بسیار درست و به موقع باشد، اما نکته ای که باید بیش از هر زمان دیگری به آن توجه شود این است که باید شرایط را به گونه ای رقم زد که اقشار فقیر جامعه به جهت حذف ارز ترجیحی آرد با مضیقه بیشتری برای تهیه قوت غالب خود روبرو نشوند.