به گزارش آوازه آنلاین، خرید لوازم التحریر یکی از دلخوشی‌هایی است که هر کودکی را سر ذوق می‌آورد و همه ما نیز در گذشته به نوعی این اشتیاق را تجربه کرده‌ایم؛ اما امان از روزی که این دلخوشی‌های کوچک در سایه فقر و گرانی رنگ ببازند و جای خود را به حسرت و نگرانی بدهند.

در استانی مانند لرستان که سالهاست رتبه‌دار بیکاری و فلاکت است و مردم آن با کمترین سرانه درآمدی روزگار می‌گذرانند کم نیستند خانواده‌هایی که با نزدیک شدن به ماه مهر، خرید لوازم التحریر برای آنها به یک کابوس تبدیل شده مخصوصا خانوارهایی که چندین محصل و دانشجو دارند و باید بودجه خود را به گونه‌ای تنظیم کنند که به سایر هزینه‌های زندگی اعم از خوراک، پوشاک، شهریه، کرایه، قسط، اجاره و … هم برسند.

خبرنگار اوازه آنلاین در یک بازدید میدانی از بازار لوازم‌التحریر خرم‌آباد به بررسی وضعیت موجود پرداخته که مشروح آن را در زیر می‌خوانید:

به اولین فروشگاه عرضه محصولات دانش‌آموزی که رسیدم دختر جوانی توجهم را جلب کرد که نوجوانی ۱۵، ۱۶ ساله را در خرید، همراهی می‌کرد و آنقدر محو قیمت‌ها و محصولات پشت ویترین مغازه شده بود که معلوم بود در افکار عمیقی غوطه ور است؛ وقتی خودم را به عنوان خبرنگار معرفی کردم و نظرش را جویا شدم ابتدا به دخترک رو کرد و از او خواست که به داخل مغازه برود و از محصولات، دیدن کند گویا نمی‌خواست او مکالمه ما را بشنود و بعد گفت: این دختر نوجوان، خواهر کوچکتر من است که در مقطع راهنمایی تحصیل می‌کند و از آنجایی که پدرم کارگر است و توانایی خرید لوازم التحریر برای او را نداشت من به عنوان فرزند اول خانواده که متأهل است تصمیم گرفتم امسال خرید لوازم التحریر او را برعهده بگیرم تا باری از روی دوش پدر برداشته باشم، ضمن اینکه دو خواهر مجرد دیگر هم دارم که دانشجو هستند و هزینه های خاص خودشان را دارند.

وی افزود: به یاد دارم زمانی که دانش آموز بودم هیچ وقت لوازم التحریر مورد علاقه خود را نمی‌خریدم و همیشه به کمترین و ساده‌ترین ابزار رضایت می‌دادم چون مستاجر بودیم و می‌دانستم که پدرم نمی‌تواند تمام خواسته‌های ما را برآورده کند اما راستش را بخواهید در مدارس با حسرت به لوازم تحریر فانتزی و لوکس بقیه دانش آموزان نگاه می‌کردم و آرزو می‌کردم کاش من هم می‌توانستم آن لوازم زیبا را داشته باشم؛ حالا این خواهر کوچکترم هم مانند همان زمان ما بسیار کم توقع است، وضعیت خانواده را درک می‌کند و خواسته‌ چندانی ندارد اما من تصمیم گرفتم که امسال او را خوشحال کنم و یکبار هم که شده بدون حسرت و با سلیقه خودش لوازم التحریر موردعلاقه‌اش را خریداری کند تا با شادی و خوشحالی به استقبال سال تحصیلی جدید برود.

کابوس خرید لوازم‌التحریر در خانواده‌های بی‌سرپرست و بدسرپرست

این دختر جوان ادامه داد: متأسفانه قیمت‌ها آنقدر بالاست که حتی اگر بخواهیم ساده‌ترین و ارزان‌ترین لوازم را انتخاب کنیم باید حداقل سه میلیون هزینه کنیم مخصوصاً قیمت کفش و کوله پشتی نسبت به سال گذشته بسیار بالا رفته و بسیاری از مردم قدرت خرید ندارند.

یک بانوی ۴۰ ساله که دو پسر دوقلوی ۸ ساله خود را برای خرید لوازم التحریر به فروشگاه آورده نیز با انتقاد از قیمت بالای لوازم التحریر به خبرنگار آوازه آنلاین می‌گوید: من با اینکه کارمندم هم از پس هزینه‌های تحصیل دو فرزندم بر نمی‌آیم حالا تصور کنید افراد تحت پوشش نهادهای حمایتی و یا دانش آموزان بی‌سرپرست و بد سرپرست چه رنجی را تحمل می‌کنند.

وی بیان کرد: موضوع تورم و گرانی متاسفانه در استان ما هیچ حد و مرزی ندارد و اصلا متناسب با درآمد خانوار نیست؛ مشکل اینجاست که گرانی فقط در بخش لوازم التحریر خلاصه نمی‌شود بلکه تمام جنبه های زندگی ما را در برگرفته و ما هر طور که برنامه‌ریزی کنیم و حتی اگر قناعت پیشه کنیم هم حریف این تورم نمی شویم؛ واقعاً  نمیدانم مسیولین ما چگونه شب‌ها با خیال راحت سر بر بالین می‌گذارند بدون اینکه توجهی به حال مردم داشته باشند؛ همه ما از این تورم افسارگسیخته خسته شده‌ایم اما چون می‌دانیم گوش شنوایی وجود ندارد ترجیح می‌دهیم سکوت کنیم وگرنه این سکوت از سر رضایت نیست.

این شهروند خرم‌آبادی تصریح کرد: متأسفانه نوشت‌افزارهایی که قیمت مناسبی داشته باشند عمدتاً بی‌کیفیت‌اند و اگر کسی بخواهد جنس خوب و بادوام خریداری کند باید چندین میلیون بپردازد ضمن اینکه خرید مدارس فقط مربوط به لوازم التحریر نیست و باید برای سایر هزینه‌ها اعم از شهریه مدارس و سرویس، روپوش مدرسه، تغذیه دانش‌آموزان، کفش و لباسهای گرم پاییزه هم هزینه‌ای را کنار بگذاریم.

یکی از فروشندگان لوازم التحریر هم در گفت‌وگو با خبرنگار آوازه آنلاین با اشاره به رکود بازار و کاهش قدرت خرید مردم، بیان کرد: والدینی که برای خرید لوازم‌التحریر مراجعه می‌کنند بیشتر ترجیح می‌دهند از دستفروش، خرید کنند تا بتوانند محصولات بیشتری بردارند؛ روزانه افراد زیادی به مغازه ما سرکشی می‌کنند و با دست خالی خارج می‌شوند چون توانایی خرید ندارند؛ در واقع مشتری‌های ما بیشتر افراد مرفه و یا تک فرزند هستند که دغدغه مالی زیادی ندارند که البته تعداد آنها زیاد هم نیست و می‌توان گفت بازار لوازم‌التحریر همچنان در رکود به سر می‌برد.

وی ادامه داد: قبول داریم که به عنوان فروشنده باید با مردم کنار بیاییم و سود کمی بگیریم اما همانطور که می‌دانید لرستان یک استان تولید کننده نیست و باید اجناس خود را از سایر استانها وارد کنیم و هزینه‌ای بابت حمل و نقل بپردازیم؛ از طرفی سالانه نرخ اجاره بها به طرز عجیبی بالاتر می‌رود به طوریکه ما برای همین مغازه ۴۰ متری ۲۰ میلیون اجاره در ماه پرداخت می‌کنیم بنابراین اگر بخواهیم سود خود را به حداقل ممکن برسانیم قطعاً ورشکست خواهیم شد.

این فروشنده خاطرنشان کرد: در بسیاری از موارد، کالایی که به دست ما می‌رسد قیمت بالایی دارد یعنی این افزایش قیمت از همان تولیدی لحاظ شده؛ در چنین شرایطی ما که نمی‌توانیم محصول خود را به قیمتی کمتر از نرخ خرید، عرضه کنیم البته هستند فروشندگانی که کالای قاچاق با کمترین قیمت ممکن وارد می‌کنند و در نبود نظارتها با بالاترین سود به فروش می‌رسانند که در این موارد، دولت باید برخورد کند.

کاهش ۵۰ درصدی قدرت خرید مردم

حشمت رحیمی، رییس اتاق اصناف لرستان نیز با بیان اینکه قیمت لوازم التحریر نسبت به دو سال گذشته ۷۰ درصد افزایش یافته است، اظهار داشت: همین افزایش قیمت سبب شده تا خرید مردم ۵۰ درصد کاهش یابد.

وی عنوان کرد: رکود و کسادی در بازار لوازم التحریر سبب شده که حدود ۳۰ درصد صنف لوازم التحریر تغییر شغل دهند؛ در حال حاضر ۸۰ درصد نوشت افزارهای موجود در بازار، تولید داخل بوده و فقط ۲۰ درصد نوشت افزارها خارجی است.

رحیمی بیان کرد: از ۱۵ شهریورماه نظارت بر بازار لوازم التحریر و اقلام مورد نیاز دانش آموزان آغاز شده و بازار به صورت مستمر رصد می شود که در صورت مشاهده هر گونه گرانی، با افراد متخلف برخورد می‌شود.

رییس اتاق اصناف لرستان با اشاره به برپایی نمایشگاه پاییزه، تصریح کرد: تعداد کمی از صنف لوازم التحریر تمایل به حضور در نمایشگاه پاییزه را دارند ولی در مجموع نمایشگاه برپا می شود.

همانطور که در مصاحبه بالا مشاهده می‌کنید مسیولان ما به وجود گرانی و تورم در بازار اعتراف می‌کنند اما رفتار آنها به‌گونه‌ای که گویا هیچ اختیاری ندارند و کاری از دستشان ساخته نیست.

از طرفی اعتقادی به کم‌کاری و قصورات خود ندارند و باور دارند که نظارت‌ها به بهترین شکل ممکن در حال انجام است؛ فقط معلوم نیست چرا وقتی قرار بوده امسال نهایتاً ۳۰ تا ۴۰ درصد افزایش قیمت در بازار لوازم‌التحریر داشته باشیم؛ نرخ برخی اقلام دو برابر شده است.

در نهایت این مردم هستند که کمرشان زیر بار گرانی خم شده اما چاره‌ای ندارند جز اینکه با این شرایط، بسوزند و بسازند چون می‌دانند گوش شنوایی وجود ندارد و حمایت‌ها فقط در حد شعار است.

مسیولان لرستان، حالا که چاره‌ای برای برون رفت از این شرایط ندارید؛ حداقل با شعارهایی مانند فرزندآوری و … نمک بر زخم مردمی نپاشید که در تأمین معیشت و هزینه‌های یک فرزند خود باقی مانده‌اند؛ وقتی هیچ حمایتی از خانواده‌ها و کنترلی بر این تورم افسارگسیخته ندارید چگونه مردم را به فرزندآوری تشویق می‌کنید شاید می‌خواهید پدران را بیش از این شرمنده خانواده‌ها کنید.

انتهای پیام/