&#x۲۷۰d;&#xfe۰f;به قلم  یاسر نظری چگنی – بعد از دهه ها کم توجهی و سو مدیریت در مسیله آب اکنون به مرحله بحران رسیده ایم که برای پیشگیری از تشدید این بحران و از بین بردن نگرانی ها برای همیشه نیازمند عزمی فوری؛اجماع و یک وفاق ملی و همگانی هستیم.

مسیله حق آبه لرستان مصداق بارز و روشنی از سهم خواهی های بی انصافانه مافیای آب و سیاست گذاری های بغرنج و غلط مسیولین استان است. این نکته بسیار مهم را هم باید پذیرفت همان طور که مسیله حق آبه لرستان محصول دهه ها انباشت خطای مدیریتی و سهل انگاری است حل ریشه ای و اساسی آن نیز راه حل فوری و ساده ندارد. برای جدیدت در کسب حق آبه و حل کمبود آب استان باید مجمع نمایندگان استان و همه ذی نفعان و گروه های اجتماعی و مناطق مختلف لرستان و‌ دستگاه های مختلف با هم؛ هم صدا و دارای یک برنامه واحد و مشترک باشند.

باید تمام اقشار و طیف های مختلف جامعه به درک این واقعیت برسند که نگاه بی اهمیت به موضوع حق آبه باعث بیکاری قشر آسیب‌پذیر جامعه؛مهاجرت و بحران های اجتماعی و در دراز مدت مشکلات امنیتی خواهد شد پس تا زمانی که فرصت باقیست برای حل این مهم نباید از هیچ تلاشی دریغ کرد. در طی این یکی دو سال اخیر به ویژه این روزها بحث حق آبه لرستان از اصطلاحات و واژگانی چون خشکسالی؛مصرف کشاورزی؛ انتقال و مدیریت که بیشتر در محافل سیاسی و تخصصی شایع بود فرا تر رفته و وارد حوزه های عمومی و حتی خانوادگی شده است.

در واقع بحث حق آبه در استان لرستان امسال با خشک شدن کشکان رود و اتفاقات اصفهان از قاب محصور شده ای بنام تخصص و دولت خارج و چشم انداز اجتماعی؛ سیاسی و امنیتی گرفته است. نتیجه مافیای آب و مدیریت منفعل در این چند دهه امروز و در سال های خشک اخیر خودنمایی میکند.

تمامی دولت های حاکم در لرستان تاکنون هیچ اقدامی برای اصلاح سومدیریت ها و اجرای برنامه ای علمی که منجر به حفظ آب و دریافت حق آبه استان گردد انجام نداده اند. از اینکه آب موهبتی الهی و جز نعمات ارزشمند است و باید در پهنای جغرافیایی تمام کشور جریان داشته باشد و نیاز مردمان را مرتفع و آنان را سیر آب سازد شکی نیست و نقاطی که منابع آب شرب کافی دارند باید برای رساندن این نعمت الهی به دیگر هموطنان کمک کنند.اما انتقال آب برای مصارف کشاورزی و صنعتی ظلمی است که باید در چهارچوب قوانین مدنی در مقابل آن با تمام توان ایستادگی کرد. باید تمام علل و عواملی را که تاکنون باعث تضییع این حق حیاتی شده است را مورد بررسی موشکافانه قرار داد.

یکی از علل و نگاه هایی که باعث شده است موضوع حق آبه یک موضوع انحصاری و طیفی تلقی گردد و بسیاری به اشتباه تصور کنند که فقط طیفی خاص وظیفه حراست و پیگیری این حق را دارند این بوده که در بسیاری از گفتمان ها موضوعی کاملاً تخصصی ابراز شده که تنها متخصصان اهل فن قادر به فهم و تفسیر آن هستند و افراد غیر متخصص نباید به این موضوع ورود کنند. واقعیت امر این است که ماهیت حق آبه لرستان چند بعدی بوده که برای به نتیجه رسیدن و کسب این حق نباید نگاهی انحصاری و دانشگاهی به آن داشت و باید با رویکرد مدیریت گرایی و گفتمانی همگانی به آن پرداخت گفتمانی که در استان های اصفهان؛چهار محال و خوزستان مشاهده کردیم و ختم به نتیجه تقریباً دلخواه آنان شد.

آنچه که بر خلاف دیگر استان ها و شهرها مثل اصفهان موضوع حق آبه لرستان را به سمتی کشانده که خیلی ها نسبت به آن بی تفاوت هستند گفتمان و یا گفتمان های است که حول محورهای تخصصی و قشری شکل گرفته و تا وقتی که از آب و حق آبه به عنوان یک مسیله همگانی و حتی نگاهی که آیندگان در این حق سهیم هستند و آنان را نیز درگیر خواهد کرد یاد نکنیم نمی توانیم به جد مطالبه گر این حق باشیم. و اما نتیجه اینکه باید گفتمانی را شروع کنیم که پیوندی عمیق و جدا نشدنی و همه جانبه بین مبحث حق آبه و تمام ارکان زندگی فردی؛اجتماعی؛فرهنگی و اقتصادی ایجاد کند و بطور عام قابل فهم و روان باشد.