به قلم بهناز طولابی– انسان‌ها در جامعه، به مثابه مسافرانی هستند که بر یک کشتى سوارند. طبق کلام پیامبر اکرم (ص): گروهى در یک کشتى سوار می شوند؛ هرکس درجای خویش می نشیند؛ یکى از مسافران جای خود را سوراخ می‌کند ودر پاسخ به اعتراض دیگران می‌گوید: جای من است و هرچه بخواهم انجام می‌دهم! اگر مسافران همانجا دست او را گرفته و مانع شوند، همگی نجات می‌یابند و اگر چنین نکنند همگی به هلاکت می رسند.

از این کلام ارزشمند می‌توان به این نتیجه رسید که امر به معروف و نهی از منکر چه جایگاه خطیری در جامعه دارد. به بیان دیگر می‌توان امر به معروف را نظارت نیز نام نهاد! این وظیفه نظارتی ایجاب می کند زمانی که شخص دچار لغزش شد برای نجات فرد و دیگر افراد جامعه “امر به معروف و نهی از منکر” اجرا شود.

در کتاب آسمانی مسلمانان نوشته شده است: کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّهٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تُوْمِنُونَ بِاللَّهِ (آل عمران:۱۱۰). «دراین آیه مسلمانان به عنوان بهترین” امتى” معرفى شده که براى خدمت به جامعه انسانى بسیج گردیده است، ودلیل بهترین امت بودن آنها ” امر به معروف و نهى از منکر و ایمان به خدا ” ذکر شده است.

با تأمل در این آیات ارزشمند و کلام بزرگان دین می‌توان به ضرورت “اصلاح جامعه بشرى و دعوت به حق و مبارزه با فساد” با سلاح قدرتمند “امر به معروف و نهی از منکر” رسید. یک مسلمان تا زمانى که به سوى نیکی‌ها ومبارزه با فساد دعوت کنند بهترین امت هستند.

اجرایی شدن این اصل مهم اسلامی همت همگانی و اراده مسیولان جامعه اسلامی را می‌طلبد تا به طور جدی در این عرصه حضور یابند.